Zahlen (Sayılar)

0'dan 12'ye kadar sayılar tek tek ezberlenir: null, eins, zwei, drei, vier, fünf, sechs, sieben, acht, neun, zehn, elf, zwölf. 13'ten 19'a kadar sayının sonuna '-zehn' eklenir (dreizehn, vierzehn...), ama 16 ve 17 küçük ses değişimleriyle yazılır: sechzehn (sechs + zehn, çift 's' tek 's'e düşer), siebzehn (sieben + zehn, kelime sonundaki '-en' düşer). Onluklar '-zig' ile biter: zwanzig (20), dreißig (30, tek istisna -ßig), vierzig (40), fünfzig (50), sechzig (60), siebzig (70), achtzig (80), neunzig (90).

İki basamaklı sayılarda Türkçenin tersine önce birler, sonra onlar söylenir ve aralarına 'und' (ve) girer: einundzwanzig (21 = bir-ve-yirmi), zweiunddreißig (32 = iki-ve-otuz), dreiundvierzig (43), siebenundfünfzig (57), neunundneunzig (99). Yüzler için 'hundert' kullanılır: hundert (100), zweihundert (200), hundertfünfzig (150 = hundert + fünfzig, arada und yok).

Binler için 'tausend' kullanılır ve aynı mantıkla devam eder: tausend (1000), zweitausend (2000), tausendneunhundert (1900). Yıllar günlük konuşmada genelde tek bir uzun sayı olarak söylenir, Türkçedeki gibi ayrı ayrı okunmaz: 1985 yılı 'neunzehnhundertfünfundachtzig' (on dokuz yüz seksen beş) şeklinde okunur, 2024 ise 'zweitausendvierundzwanzig' denir. '1' rakamı tek başına sayılırken 'eins' olur, ama bir isimle birlikte kullanıldığında (ein Buch, eine Frau gibi) artikel gibi davranıp cinsiyete göre şekil değiştirir — bu ayrım ileride Artikel konusunda daha net görülecektir.